DIEREN

Vermits we natuurliefhebbers zijn kijken we op onze reizen ook steeds speciaal uit naar de fauna en flora; CaliforniŽ is hier rijkelijk van voorzien. Bovendien kregen we de kans om het dierenleven in de zee van dichtbij te bekijken.

Zeezoogdieren : Zeeleeuw - Zeeotter - Zeehond -Zeeolifant
Vogels : Steller's Jay
Zoogdieren : Mule deer - Coyote - Prairiehond - Marmot - Eekhoorn
Reptielen : Woestijnhagedis


 

Californische zeeleeuw
(Sea lion - Zalophus californianus californianus)

Deze bruine zeeleeuwen bewonen de rots- en zandkusten van de eilanden voor CaliforniŽ en de kust van het vasteland. Aan land groeperen ze zich in grote kolonies maar in het water vormen ze kleinere groepjes. Bij de geboorte zijn ze 80 cm lang. De kleintjes kunnen blijkbaar meteen zwemmen. Moeder en pup herkennen elkaar aan het geluid dat ze maken. Volwassen mannetjes zijn 2 tot 2,5 m en kunnen 200 tot 400 kg wegen. Volwassen vrouwtjes zijn kleiner (1,5-2 m) en wegen 50 tot 110 kg.

Hun zwarte flippers zien eruit als vleugeltjes en hebben een beenderstructuur zoals onze handen en voeten. De voorste dienen om te zwemmen, de achterste om te sturen. Ze kunnen er ook mee op het land lopen.

In mei en juli maken de mannetjes een broedterritorium op de stranden van Zuid-CaliforniŽ en Baja California. Ze vechten en blaffen onophoudelijk op hun gebied te verdedigen. Het geluid dat ze maken verklaart hun naam. Bij sommige soorten zeeleeuwen ontwikkelen oudere mannetjes manen.

Een tiental van deze dieren hebben we gezien op Pier 39 in San Francisco. In SixFlags Marineworld waren er drie in gevangenschap, die een show gaven.


Zeeotter
(Southern Sea Otter - Enhydra lutris)

Deze zeeotters leven in de Stille Oceaan aan de 225 km lange kust van centraal CaliforniŽ, tussen Santa Cruz en Purisima Point. Bovendien is er een kleine kolonie in de buurt van het eiland San Nicolas nabij Santa Barbara.

otter.jpg (18749 bytes) Met een lengte van 1,25 m is dit het kleinste zeezoogdier van Noord-Amerika. Vrouwtjes wegen gemiddeld 20 kg en mannetjes 30 kg. Ze worden ongeveer 12 jaar oud, alhoewel er oudere exemplaren rondzwemmen. Otters eten schaal- en schelpdieren, zeesterren en zeeslakken. Om aan dat voedsel te geraken moeten ze naar de bodem duiken. Ze geraken tot op een diepte van ongeveer 35 m. Als ze weer aan de oppervlakte komen gaan ze op hun rug in het water liggen. Het net gevangen voedsel leggen ze dan op hun buik en peuzelen het netjes op. Soms gebruiken ze een steen die ze van de bodem meenemen. Die leggen ze op hun buik en ze slaan er schelpen op stuk om bij de lekkere inhoud te komen. Ze moeten vaak duiken om aan het nodige voedsel te raken, vermits ze elke dag een vierde van hun lichaamsgewicht moeten eten.

Ze zwemmen, slapen en rusten aan de oppervlakte, meestal op hun rug. California sea otters blijven bijna altijd in het water. Een andere soort - de Alaska sea otter - komt vaker aan land. Om te zwemmen gebruiken ze hun achterste poten die zwemvliezen hebben. De staart dient om te sturen. Otters blijven dicht bij de kust, alhoewel ze soms op 5 km van de kust worden waargenomen. Ze verblijven vaak in groepjes in de kelpbossen. Dan draaien ze zich vast in de bladeren.

Om warm te blijven in het koude water kunnen ze geen gebruik maken van een dikke vetlaag zoals een zeeleeuw of zeehond. Ze hebben echter een dikke bruine tot zwarte pels die hen warm houdt. Het is de dikste vacht van alle zoogdieren.

Tweehonderd jaar geleden waren er honderdduizenden zeeotters in CaliforniŽ. Ze werden uitgemoord door pelsjagers. Nu zijn er nog ongeveer 2300 zeeotters in CaliforniŽ. De soort is met uitsterven bedreigd en is beschermd. Hedendaagse gevaren zijn olievlekken, de algemene vervuiling van de oceaan en het gebruik van visnetten.

Wij hebben deze dieren gezien in Pismo Beach en Morro Bay. In Monterey Aquarium waren er drie dieren in gevangenschap.


Gewone zeehond
(Harbor seal - Phoca vitulina)

Zeehonden behoren tot dezelfde groep zoogdieren als zeeleeuwen en walrussen. Ze verschillen met zeeleeuwen door hun grijze vacht, kortere flippers en de afwezigheid van uitwendige oorschelpen. Er zijn vijf ondersoorten, waarvan de meest voorkomende de Phoca vitulina richardsi is: er zijn naar schatting 200.000 exemplaren tussen de Pribilofeilanden en Baja California.

De mannetjes worden 2 m en wegen tot 170 kg. Wijfjes zijn iets kleiner: 1.7 m met een gewicht van 150 kg. Bij de geboorte zijn de jongen een meter en wegen dan 12 kg.

zeehond.jpg (12202 bytes) Zeehonden kunnen maximaal een half uur onder water blijven en tot op een diepte van 90 m duiken. Meestal blijven ze echter in ondieper water. Zeehonden eten inktvissen, vis, kreeftachtigen en schaaldieren. In tegenstelling tot andere zeezoogdieren zijn ze solitair. Ze kruipen niet zo dicht bij elkaar op het droge, terwijl zeeleeuwen bijvoorbeeld tegen elkaar of half op elkaar liggen.
Wij zagen een vijftigtal van deze dieren nabij Half Moon Bay.

Zeeolifant
(Northern elephant seal - Mirounga angustirostris)

zeeolifant.jpg (10919 bytes) Deze enorm grote zoogdieren hebben een grijze tot bruine korte vacht. Het mannetje is veel groter dan het wijfje en heeft een slurfachtig uitsteeksel. Mannetjes worden 4 tot 5 meter en bereiken een gewicht van 2000 tot 2700 kg. Wijfjes worden 2 tot 3 m en wegen ongeveer 900 kg. Ze komen voor in het gebied tussen CaliforniŽ en Baja California. Ze voeden zich met inktvissen, vissen, kleine haaien en roggen.
Ooit werden ze door de mens gejaagd en waren bijna uitgeroeid. Nu zijn er weer 115.000
Wij zagen honderden van deze dieren aan de kust nabij San Simeon.

Steller's Jay
(Cyanocitta stelleri)

stellar.jpg (8525 bytes) Gaaien behoren tot dezelfde vogelfamilie als kraaien en raven. Ze zijn omnivoor. Steller's Jay is een tamelijk grote vogel met prachtige blauwe veren. De borst en de kop met kuif zijn zwart. Ze leven in naaldwouden.

Wij zagen een aantal van deze vogels in Yosemite Park en Kaibab Forest.


Mule deer
(Odocoileus hemionus )

Mule deer Deze hertensoort heeft in de zomer een roodachtige vacht. In de winter is de vacht blauwgrijs. Ze worden ongeveer een meter hoog. De mannetjes wegen 55 tot 180 kg, wijfjes tussen 45 en 65 kg. Ze halen een topsnelheid van 55 km/u. Mannetjes krijgen symmetrische, vertakte geweien die ze eind januari afwerpen. De jongen worden tussen juni en juli geboren. Het gemiddeld aantal jongen per worp is 2.

Mule deer zijn het actiefst 's morgens, tijdens de schemering en 's nachts bij volle maan. Overdag rusten ze, zeker op het heetst van de dag. Ze blijven alleen of in groepjes. In de winter leiden de mannetjes een solitair leven, terwijl de vrouwtjes overwinteren in groepen. Ze eten bladeren van struiken en bomen, gras en kruiden.

We zagen een aantal herten in Kaibab Forest en de Grand Canyon.


Coyote
(Canis latrans)

Coyote Deze dieren ziet men meestal vroeg in de morgen of bij valavond. Ze zien eruit als halfgrote honden. Volwassen dieren bereiken een hoogte van 40 tot 50 cm en wegen tussen 12 en 22 kg. De kleur van de pels verschilt per regio, maar is meestal grijs, roodachtig of bruinachtig, terwijl de keel en de buik witachtig zijn. Tijdens de jacht halen ze een snelheid van 65 km/u. Net als wolven leven coyotes in groepen. Ze blijven heel hun leven bij dezelfde partner. De jongen worden tussen april en mei geboren; 5 tot 10 per worp.

Wij zagen een coyote in Death Valley. Hij liep naast ons op de weg.


Prairiehond
(Prairie dog - Cynomys ludovicianus)

Prairiehond Deze knaagdieren zijn verwant met eekhoorns en marmotten. De vacht is gevlekt geelgrijs of vaalgeel. De kleur van de staart is ofwel zwart (bij de soort Cynomys ludovicianus) ofwel wit (bij Cynomys leucurus). Er zijn vijf soorten prairiehonden. Ze worden ongeveer 8 jaar oud en de volwassen exemplaren zijn 30 tot 40 cm groot. Hun voedsel bestaat uit grassen en andere planten. Prairiehonden leven op de grote vlakten in het westen van het Noord-Amerikaanse continent, tussen tussen Mexico en Canada. Ze zijn zeer sociaal en leven in gemeenschappen, die uitgebreide gangenstelsels en holen graven. Er staat er altijd wel eentje op wacht, zodat de anderen veilig naar voedsel kunnen zoeken.

We zagen tientallen prairiehonden op Route66.


Marmot
(Yellow-bellied marmot - Marmota flaviventris)

Marmot Marmotten zijn vrij grote knaagdieren met kleine oren en korte poten en staart. Deze Amerikaanse soort lijkt erg op de soort die in de Europese Alpen voorkomt. Hun vacht is donkerbruin, maar op de buik is de pels geel. Ze leven in holen en houden een winterslaap. Hun voedsel bestaat uit grassen en allerlei gewassen. Bij gevaar fluiten ze.

We zagen er enkele op de Tioga-pas.


Grijze eekhoorn
(Western
Grey squirrel - Sciurus griseus)
(California Groundsquirrel - Spermophilus beecheyi)

Western Grey
California Groundsquirrel
Deze grijze eekhoorns zijn ťťn van de vele soorten Amerikaanse grondeekhoorns. De knaagdieren hebben een grote grijze pluimstaart.

De pels is grijsachtig met zilverachtige strepen. De Western Grey heeft geen strepen op de rug en verblijft meestal in bomen. De California Groundsquirrel blijft meer op de grond.

We zagen er veel in Yosemite en in de Grand Canyon.


Woestijnhagedis
(Desert iguana - Dipsosaurus dorsalis)

Desert iguana Deze bleekbruine hagedis komt voor in Zuidoost-CaliforniŽ, Zuid-Nevada en West-Arizona.
Ze leven in zandachtige en woestijngebieden, waar ze tijdens het heetst van de dag afkoeling zoeken tussen stenen en struikjes. Ze blijven echter actief tot een temperatuur van 45 graden!
De volwassen exemplaren worden tot 25 tot 45 cm lang, maar de meeste zijn rond de 38 cm. Het is een beschermde soort.

Wij zagen er een aantal in de Sand Dunes in Death Valley en eentje bleef lang genoeg zitten om er een foto van te maken.